Ο Phillip David Cagan ήταν ένας πολύ γνωστός Αμερικανός οικονομολογος, ο οποίος διετέλεσε καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Columbia.

Η πιο σημαντική συμβολή του ήταν η εργασία του με τίτλο «Η νομισματική δυναμική του υπερπληθωρισμού» (1956) η οποία γρήγορα έγινε σημείο αναφοράς στο πεδίο της ανάλυσης των υψηλών ρυθμών πληθωρισμού και των υπερπληθωρισμών.*

Το άρθρο, το οποίο ανέλυσε επτά υπερπληθωρισμούς στην Ευρώπη κατά το μεσοπόλεμο και τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, βασιζόταν σε ένα απλό υπόδειγμα της ζήτησης χρήματος για να εξηγήσει τη σχέση μεταξύ της ανάγκης των κυβερνήσεων για έσοδα από το εκδοτικό προνόμιο (seigniorage), του ρυθμού αύξησης της προσφοράς χρήματος και του πληθωρισμού. 

Στα χρόνια που ακολούθησαν, πολλοί κορυφαίοι μακροοικονομολόγοι επανεξέτασαν και επέκτειναν το υπόδειγμα του το οποίο είναι σήμερα γνωστό ως το ‘υπόδειγμα του Cagan’. (Βλ. Barro (1970), Sargent and Wallace (1973), Frenkel (1975, 1976a, 1976b, 1977 , 1979), Sargent (1977), Abel et al. (1979), Salemi (1979), και Salemi and Sargent (1979)).

_____________________

* Βλ. Cagan, P. D., (1956), ‘The Monetary Dynamics of Hyperinflation’, στο Friedman, M. (ed), Studies in the Quantity Theory of Money, Chicago, Ill., University of Chicago Press.