Το υπόδειγμα IS-LM-PC αποτελεί την πιο διαδεδομένη μορφή του κεϋνσιανού υποδείγματος, καθώς επιτρέπει την ταυτόχρονη βραχυχρόνια ανάλυση των επιπτώσεων τόσο νομισματικών όσο και μη νομισματικών διαταραχών στη συνολική ζήτηση, καθώς και την ανάλυση των βραχυχρόνιων επιπτώσεων  της δημοσιονομικής και της νομισματικής πολιτικής.

Πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί το υπόδειγμα αυτό για την εξήγηση των οικονομικών κύκλων, των εναλλαγών δηλαδή υφέσεων και εξάρσεων της οικονομικής δραστηριότητας, οι οποίες αποτελούν όπως είδαμε βασικό χαρακτηριστικό όλων των οικονομιών.

Tο υπόδειγμα IS-LM-PC είναι κατά βάση ένα στατικό υπόδειγμα το οποίο προσδιορίζει τη βραχυχρόνια ισορροπία μιας οικονομίας. Αυτό είναι αναλυτικά χρήσιμο, καθώς μας επιτρέπει να επικεντρωθούμε στους προσδιοριστικούς παράγοντες της βραχυχρόνιας ισορροπίας, όπως οι προσδιοριστικοί παράγοντες της συνολικής κατανάλωσης και των συνολικών επενδύσεων. Επιπλέον, το υπόδειγμα αυτό μας επιτρέπει να εξετάσουμε το πως η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική μπορεί να επηρεάσει το αν η οικονομία θα ισορροπήσει βραχυχρόνια σε επίπεδο παραγωγής και απασχόλησης το οποίο να βρίσκεται κοντά στην πλήρη απασχόληση ή όχι.

Τα κεϋνσιανά υποδείγματα οικονομικών διακυμάνσεων τύπου IS-LM-PC, τα οποία στην πράξη ήταν στατικά υποδείγματα προσωρινής ισορροπίας, κυριάρχησαν πλήρως στις δεκαετίες του 1950 και του 1960. 

Ωστόσο, στην προσπάθειά της να εξηγήσει τις διακυμάνσεις της οικονομικής δραστηριότητας, η μακροοικονομική δεν μπορούσε παρά να γίνει δυναμική. Το στοιχείο του χρόνου είναι κεντρικό για την κατανόηση των οικονομικών διακυμάνσεων.

Το υπόδειγμα IS-LM-PC μπορεί να καταστεί δυναμικό, αν είμαστε διατεθειμένοι να υποθέσουμε χρονικές υστερήσεις στην προσαρμογή της κατανάλωσης και των επενδύσεων, ή ακόμα και της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής.

Στην προσπάθειά της να εξηγήσει τις οικονομικές διακυμάνσεις, η σύγχρονη μακροοικονομική, εκτός από δυναμική, χρειάστηκε να γίνει και στοχαστική, να επιτρέπει δηλαδή την ύπαρξη τυχαίων διαταραχών, οι οποίες απομακρύνουν την οικονομία από τη βραχυχρόνια ισορροπίας της.
Η δυναμική-στοχαστική προσέγγιση στις οικονομικές διακυμάνσεις είναι η κύρια προσέγγιση στη σύγχρονη μακροοικονομική. Ακολουθεί μία παράδοση η οποία επίσης καθιερώθηκε στην δεκαετία του 1930, από μαθηματικούς οικονομολόγους και στατιστικολόγους, όπως ο Frisch (1933) και ο Slutsky (1937). Η παράδοση αυτή, η οποία αναπτύχθηκε αρχικά ανεξάρτητα από τη Γενική Θεωρία, συνεχίσθηκε και επεκτάθηκε σε διαφορετικές κατευθύνσεις από στατιστικούς και οικονομέτρες όπως ο Tinbergen (1937), ο Haavelmo (1944) και οι άλλοι οικονομέτρες της Cowles Commission, οι Burns και Mitchell (1946) και άλλοι. Η ανάπτυξη διαρθρωτικών μακρο-οικονομετρικών υποδειγμάτων από τους Klein (1950), Klein and Goldberger (1955) και άλλους, συνέδεσε την οικονομετρική προσέγγιση με το πλαίσιο της Γενικής Θεωρίας, και κατέστησε τα κεϋνσιανά υποδείγματα δυναμικά και στοχαστικά.

Προκειμένου το ύποδειγμα IS-LM να καταστεί εκτός από δυναμικό και στοχαστικό δεν χρειάζεται παρά να υποθέσουμε ότι η συνολική ζήτηση σε κάθε περίοδο υπόκειται σε μία τυχαία διαταραχή, για παράδειγμα στη ζήτηση των καταναλωτών ή στη ζήτηση επενδυτών.

Μία εξίσωση διαφορών η οποία διαταράσσεται με τυχαίο τρόπο σε κάθε περίοδο καθίσταται μια στοχαστική διαδικασία (stochastic process). 

Οπως έχει παρατηρήσει ο Lucas (1977), “Οι κινήσεις του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος οποιασδήποτε χώρας γύρω από την τάση του, περιγράφονται ικανοποιητικά από μία στοχαστική εξίσωση διαφορών πολύ χαμηλού βαθμού.”

Πως διαφέρει μία στοχαστική διαδικασία από μία απλή εξίσωση διαφορών; Μία απλή εξίσωση διαφορών, ορίζεται ως μία συλλογή απλών μεταβλητών, οι οποίες εξαρτώνται από το δείκτη του χρόνου. Σε κάθε χρονική στιγμή αντιστοιχεί μία συγκεκριμένη τιμή για κάθε μεταβλητή. Μία στοχαστική διαδικασία ορίζεται ως μία συλλογή τυχαίων μεταβλητών που εξαρτώνται από το δείκτη του χρόνου. Σε κάθε χρονική στιγμή αντιστοιχεί όχι κάποια συγκεκριμένη τιμή, αλλά μία τυχαία τιμή για την κάθε μεταβλητή.

Κατά συνέπεια, μία στοχαστική διαδικασία εξελλίσεται με τρόπο ο οποίος είναι εν μέρει μη προβλέψιμος, λόγω των τυχαίων παραγόντων που την επηρεάζουν.

Η σύγχρονες προσεγγίσεις στην εξήγηση των οικονομικών διακυμάνσεων βασίζονται κατά κύριο λόγο σε δυναμικά στοχαστικά υποδείγματα. Τόσο η νέα κλασσική όσο και η νέα κεϋνσιανή προσέγγιση χρησιμοποιούν δυναμικά στοχαστικά υποδείγματα γενικής ισορροπίας τα οποία εξηγούν τις οικονομικές διακυμάνσεις με βάση στοχαστικές διαδικασίες οι οποίες προκύπτουν από την πλευρά της ζήτησης και την πλευρά της προσφοράς.

Ο ρόλος της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής στα υποδείγματα αυτού του χαρακτήρα είναι να περιορίσουν αυτές τις διακυμάνσεις, εξουδετερώνοντας, στο βαθμό που είναι δυνατόν, τις επιπτώσεις των τυχαίων διαταραχών που προκαλούν τις οικονομικές διακυμάνσεις.

Σύνδεσμος στις Διαφάνειες της Διάλεξης